28/07/15

DOSSIER (en galego e/ou en castelán) de Denuncias no Cárcere de A LAMA (Pontevedra). (Non Definitivo)

(extraido de de Abordaxe Revista)
NOTA de ABORDAXE:
Unha vez incorporadas as modificacións ao Dossier e ampliado con novos casos; facemos público o Dossier para que rule pola rede; se ben hai unha xente que está a melloralo no posible e anuncia que en breves estará rematado o definitivo. Mais de momento e para que se vaia sabendo esta é a 1ª edición (por chamalo dalgún xeito):
Dossier en galego (clica acá para ler, e acolá para descargar)
Dossier en castelán (clica acá para ler, e acolá para descargar).
dossier Compas anticárceres estiveron a currarse este amplo dossier sobre as barbaridades das que se ten constancia que se cometeran nos últimos dez anos (e seguen cometéndose) neste penal de A Lama, se ben como apontan: “sen esquecer que non son casos illados nin puntuais dunha prisión ou outra senón que é a norma xeral das prisións do estado español”; alén tamén profundizan na realidade carceraria do estado español.
No seu correo nos din: “Aquí vos deixamos unha pequena recopilación dos que xs compañeirxs do cárcere de A Lama sofren a diario, van dende denuncias ata as mortes que se foran provocando nos últimos anos. Foi complicado conseguir a información polo absoluto hermetismo que rodea tanto ás prisións do estado español como en particular ás mortes e agresións que constantemente se sofren nelas. Agradeceríamos todo tipo de información que se nos pasara para poder completa-lo ao máximo ou calqueira tipo de reflexión que se queira adxuntar pois é un traballo de todxs seguir difundindo e berrando o que a base de golpes e leis nos queren facer calar”.

Asín que, o mellor que podedes facer é descargalo e axudar a difundilo para que se saiban as vergoñas que se tratan de ocultar con o beneplácito e silenciamento dos “mass merdas”, (que semella que agora se preocupan de que con a nova Lei Mordaza non lles van deixar tirar fotos nen gravar vídeos nas manifas; pobriños!!).
O Dossier foinos remitido en castelán vía e-mail para axudar a dar pulo a estas atrocidades e nós o traducimos ao galego e agora volos colamos (en ambas linguas) e alén damoslle un apartado especial na nosa coluna da direita para facilitar a súa descárrega (en pdf) e que permaneza ben visíble para escárnio dos autores desta barbarie, xente despreciábel que se aproveita da dificultade de sacar estas denuncias de torturas e malos tratos dos muros das prisións.
Colamos acá tamén o seu índice temático e máis a súa introducción:
Índice
– PRESENTACIÓN DO DOSSIER.
– OS CÁRCERES COMO INSTRUMENTO DO ESTADO.
– POBOACIÓN RECLUSA POR TIPO DE DELITO E LEI.
– RECLUSOS SEGUNDO CLASIFICACION EN 2015.
– SITUACIÓN DA POBOACIÓN RECLUSA EN 2015.
– O CÁRCERE DE A LAMA (PONTEVEDRA).
– QUÉ ESTÁ PASANDO EN A LAMA?
– CRONOLOXÍA DENUNCIAS EN A LAMA.
– A TORTURA.
– A IMPUNIDADE.
Os cárceres non se humanizan, destrúense.
E cando non se poden destruír, fóxese delas,
aínda que haxa que levarse por diante
todo o que fai posible a súa existencia.
Gilbert Ghislain
PRESENTACIÓN
O motivo de elaborar este informe é o importante incremento de mortes, agresións e denuncias polas condicións que se están a vivir no penal de A Lama nos últimos anos. Facémonos eco do que está a pasar nesta prisión, polo elevado número de casos que se están a dar recentemente, pero sen esquecer que non son casos illados nin puntuais dunha prisión ou outra senón que é a norma xeral das prisións do estado español, onde en maior ou menor medida, pero sempre de forma sistemática, vemos como se agride e illa as persoas presas, iso si, sempre dende a máis absoluta impunidade e ao abeiro dos diferentes xulgados, institucións, normativas, organismos… etc, en teoría garantistas dos dereitos das persoas presas e que en realidade só son, ou ben, outro erro da institución penitenciaria como pretenden facernos crer, ou unha política de todo vale para o control e dominio da poboación, reclusa ou non, baseado na submisión a través do medo.
Hai que ter en conta as dificultades que nos encontramos á hora de coñecer os casos e as denuncias interpostas contra o cárcere e somos conscientes de que esta recompilación é só a punta do iceberg, quedando, a maior parte, inmersa no máis profundo silencio e un total hermetismo. Como dicía un compañeiro preso, os muros do cárcere non se construíron soamente para que as persoas non puidesen traspasalos senón para que todas as situacións de abuso e violación dos dereitos fundamentais de calquera persoa que se dan no seu interior tampouco saian ao exterior e sigan cometéndose todo tipo de atropelos sen a posibilidade de evitalo ou tan sequera denuncialo.
Queremos romper coa idea de que existe algunha finalidade positiva do encerro destas persoas, máis alá do beneficio económico que representa para os seus defensores. Tanto o estado coma a administración penitenciaria móstrannos o claro camiño represivo ao que está enfocada toda esta maquinaria xudicial, enaltecedora da xustiza, ou polo menos do que eles consideran a súa xustiza e o seu estado de dereito. Hoxe en día non só enténdese o encerro como a mellor vía, a pesar de existir medidas alternativas reguladas, senón que se difunde como a única con posibilidades reeducadoras, rehabilitadoras e resocializadoras para con “os monstros acívicos e inhumanos” que rematan encerrados nelas, sen ter en conta que o 60% destas persoas presas o están por delitos contra a propiedade e contra a saúde pública, osea, que son encerrados por o mero feito de ser pobres e non porque representen un perigo real para o resto da sociedade. Só unha pequena porcentaxe de persoas presas teñen características psicopáticas, violentas ou perigosas, e non obstante tamén existe esa porcentaxe en persoas que non están privadas de liberdade, xa sexa porque teñen un nivel económico que lles exime das consecuencias dos seus actos ou porque directamente son os esbirros do poder que gozan dunha total impunidade. Vendo as numerosas denuncias interpostas contra os corpos de seguridade do estado observamos que, se ben en moi poucos casos se consegue levalos aos tribunais e probar a súa culpabilidade, ao pouco tempo son indultados polos gobernos aos que serven ou postos rapidamente en liberdade ao facilitarlle comodamente uns beneficios penitenciarios aos que a maioría de nós nin sequera accedemos por non se considerar un dereito en si mesmos.
Todas estas razóns, xunto coas agresións, as torturas, o illamento prolongado e o elevado número de mortes… etc, que en definitiva son o resultado real de todos os sistemas penitenciarios, sexan do tipo que sexan, son as que nos levan, xa non só, a cuestionarnos o modelo penitenciario implantado senón que nos conduce a un rexeitamento total dos cárceres en si mesmos, dos seus creadores e de toda a súa armazón política.
…………………
Introducción para Abordaxe x Xan do Can

Javi Guerrero trasladado a Puerto III (Cádiz)

javi(extraido de Abordade Revista)
Remiténos por vía e-mail, compas do Grupo de Apoio da Galiza Sur da Campaña Cárcere=Tortura esta novidade encol do preso Javi Guerrero “Gaviota de Cádiz” depois do seu periplo de Folgas de Fame e Sede que o levaran dende o cárcere de A Lama ata o Hospital de Pontevedra onde estivo ingresado. Colamos:
Informamos que Javier Guerrero Carvajal, despois de mais de 6 meses hospitalizado, foi trasladado xa á súa terra, Cadiz, e esta interno en Porto III á espera dos recursos contra o mantemento en 2º grao e en continua loita polos dereitos das persoas presas.

Saúde.

04/05/15

[CP A Lama] Sábado 16 Maio XORNADA SOLIDARIA coas PERSOAS PRESAS – TODAS Á LAMA!!

(extraido Abordaxe Revista)

Colamos esta convocatoria que apoiamos, e alén, sumámonos a súa petición de difusión tanto na rede como nas rúas; e de tal xeito colamos esta convocatoria na nosa coluna dereita de destaques.
Cartel Marcha A LamaO vindeiro sábado 16 de maio, a Asamblea para a Marcha ao C.P. de A Lama convoca unha marcha ao Centro Penitenciario de A Lama en solidariedade coas persoas presas e contra os malos tratos e as torturas practicadas neste cárcere de xeito regular, cotián e habitual, e que teñen coma consecuencia mortes de presxs (tanto suicidios coma asasinatos encubertos), autolesións e moreas de persoas destrozadas. Por suposto, todo silenciado e terxiversado polos medios de comunicación, que protexen aos represores.

A quedada será ás 11:00 da mañá no aparcamento do Punto Limpo de A Lama, dende onde se partirá ata a prisión.
Despois da Marcha, ademáis, haberá un xantar colectivo na Alameda (trae a túa comida para compartir, a poder ser vegana!) da vila de A Lama.
Despois, ás 17:00, na Casa do Pobo terá lugar unha palestra/debate con avogadxs e compañeirxs en loita contra os talegos, en torno ao tema dos malos tratos e as torturas nos mesmos, e as experiencias de loita dende dentro para resistir.
Convidámosvos a todxs a acudir para amosar o voso rexeitamento a unha institución cruel, asasina e hipócrita que castiga o delito mentras agocha os erros estructurais dun sistema sostido na miseria e a desigualdade.
Vémonos alí!!

[CP Brieva] Noelia Cotelo deixa a súa Folga de Fame tras 37 días

(extraido Abordaxe Revista)

Colamos do Tokata:
NOE (1) Noelia Cotelo Riveiro deixou folga de fame que mantivo durante 37 días, dende o 23 de marzo, no cárcere de Brieva, por que se lle permita dispoñer dos seus efectos persoais e de aseo e se deixe de poñer obstáculos insalvables á realización dos seus estudos, e en protesta polo réxime de castigo por illamento que sofre dende hai varios anos e polas torturas e malos tratos que se practican nos cárceres e que ela mesma sufriu varias veces.
Ante a falta do menor coidado médico e da máis mínima atención ás súas reivindicacións, o 12 de abril autolesionouse cortándose as veas dun brazo.

Sen que a súa situación variase en absoluto, tomou a decisión de suspender provisionalmente o xaxún ante a perspectiva dos xuízos a que ten que enfrontarse a finais de maio, arriscando ata 7 anos de cárcere, para o que necesita dispoñer de todas as súas forzas físicas e mentais.

[Pontevedra] Acción Solidaria con xs presxs.

(extraido Abordaxe Revista)

Presxs 2Nos remiten por correo a reivindicación desta gran pintada co lema “CÁRCERE = TORTURA” asinada por Individualidades Rebeldes e Solidarias, que tambén nos achegaron ás fotos que adxuntamos, e que nós, agora colamos á íntegra tal como a recibimos:
Na noite do xoves 23 ao venres 24 de abril, un grupo de solidarixs de Pontevedra dirixímonos a un dos tramos do paseo do Río dos Gafos que atravesa a cidade. Alí, usamos a pasarela dunha das entradas ao Centro de Menores Avelino Montero para baixar á outra beira do río, e usando rodillos e un cubo de pintura, fixemos unha gran pintada co lema “CÁRCERE = TORTURA”, visible para calquera que pasee pola senda fluvial durante o día.

Quenes levamos a cabo esta acción definímonos máis alá das nosas respectivas diferencias como persoas solidarias e sensibilizadas coa situación das persoas presas, torturadas, maltratadas e pechadas por unhas institucións que materializan en muros de hormigón, cámaras e rexas a barbarie cotiá e a hipocresía desta sociedade, onde uns nadan na abundancia máis inmerecida mentras outras subsisten con salarios míseros ou engrosan as listas do paro agardando unha oportunidade que non chega, ou rebuscan no lixo, ou morren de frío durmindo nas rúas, ou vense obrigadas a delinquir para sobrevivir. Non queremos negar a existencia dos delitos, nin tampouco a necesidade de crear uns medios propios cos cales xestionar de xeito común e eficaz as consecuencias de determinadas problemáticas sociais (afastados totalmente da idea histórica do Cárcere, coma concepto e realidade) pero sí negamos a lexitimidade dun Estado e un sistema criminal e asasino coma éste para valorar e xulgar os actos das demáis, amparándose nunhas leis a todas luces inxustas e que favorecen ós petos cheos, dictadas por elegantes psicópatas que naceron entre comodidades, almofadas e terciopelo.

[CP Villabona, Asturies] Omar González López “apareceu morto” na súa cela. Xa van 3 nos últimos 6 meses (27 dende 2011!!)

(extraido Abordaxe Revista)

Publicamos (unha vez traducida) esta noticia, se ben non novidade, de outra nova morte nesta prisión, que recollemos do Tokata:
carceles_pancart7O luns, 27 de abril, “apareceu” morto outro preso no cárcere de Villabona, o vixésimo sétimo dende 2011, segundo cifras oficiais, o terceiro nos últimos seis meses. Era Omar González López, un chavalote da conca mineira, langreano, con 29 anos. Os carcereiros din que o “encontraron” a primeira hora da mañá, durante o reconto de antes do almorzo, na cela do módulo 7 onde lle tiñan encerrado, xeado, sentado nunha cadeira, e que xunto ao cadáver encontraron “diversos restos (papel de aluminio, un chisqueiro…) que evidenciaban que o falecido consumira un chino”.

Oficialmente, non se sabe nada sobre as causas da súa morte, a prensa servil transmite, como sempre, a versión dos carcereiros, xunto coas consabidas fórmulas tranquilizadoras encamiñadas a xustificar a indiferenza burocrática: “o interno non presentaba patoloxía previa ningunha, polo que non se descarta que se trate dun novo caso de morte por sobredose de substancias estupefacientes” a pesar de que, como non, “os controis para descubrir drogas na prisión de Villabona se incrementaron nos últimos meses”. “O informe realizado polos médicos forenses será determinante. As investigacións para esclarecer o acontecido corren a cargo da Brigada Xudicial da comandancia da Garda Civil de Gijón. Á espera de coñecer os resultados da autopsia, os axentes interrogaron durante o día de onte os funcionarios e os internos que compartían corredor coa vítima”.
Pero tamén se fala da comparecencia, o martes, ante a “Comisión Mixta sobre o Problema das Drogas”, no congreso dos deputados, do secretario xeral carcereiro Ángel Yuste, cuxa dimisión piden demagoxicamente IU, PSOE e Foro Asturias, non porque morran os presos nos cárceres, senón por non impulsar supostamente a UTE (Unidade Terapeútica Educativa) de Villabona, buque insignia da demagoxia regeneracionista esgrimida polo partido do GAL durante o seu anterior mandato, que non supoñía ningún avance para as persoas presas, senón unha perda de dignidade e de dereitos case tan importante como o réxime especial de castigo e os FIES, en relación cos cales non é máis que a outra cara da mesma moeda, e tampouco impediu en ningún momento que a droga, legal ou ilegal, correse “como Pedro pola súa casa” por Villabona como polo resto dos cárceres, igual que agora, nin que se contabilizasen regularmente as correspondentes mortes por sobredose, igual que agora.
Todo segue o seu camiño, os presos morren, como sempre, en circunstancias nunca suficientemente aclaradas; as construtoras, as empresas de seguridade, as que explotan o traballo escravo dos presos, etc., así como os diversos tipos de “funcionarios”, medran no “negocio do control social do delito”; os traficantes, con uniforme ou de paisano explotan os seus mercados cativos, nos cárceres como na rúa; a policía interroga a todo o mundo, pero rara vez acusa máis que aos desgraciados; os xulgados xeran toneladas de papelame; a administación xustifícase; os políticos e funcionarios arribistas loitan entre eles polas fragullas do poder… sen que a ninguén deles lle importe se as persoas presas morren ou viven, aínda que tampouco lle importe utilizar os seus cadáveres como arma arrojadiza nos seus enfrontamentos retóricos. Por que non esixen, se lles importan tanto as persoas presas, que se proporcione medicación axeitada ás persoas que están a punto de morrer sen ela na mesma UTE de Villabona, mentres as administracións litigan por aforrar o gasto? Todo é “normal”, todo segue o camiño trazado, os voitres de sempre seguen indo ao seu e a nosa xente segue morrendo dentro das súas máquinas asasinas. Quixeramos que a familia e amizades de Omar saiban que compartimos a súa dor e a súa rabia. Prisión demolición!